Harmen Snel
senior-medewerker Stadsarchief Amsterdam

De Tweede Wereldoorlog is al ruim 70 jaar voorbij. De mensen die zich hebben ingezet om de bevrijding te bespoedigen en anderen (vervolgden, hongerenden etc.) met gevaar voor eigen leven te helpen mogen echter nooit vergeten worden. Dit monument kan daarbij van grote dienst zijn om alle mensen die zich positief hebben ingezet in de Tweede Wereldoorlog te blijven herdenken.

Liesbeth van der Horst
directeur Verzetsmuseum Amsterdam

De ouderwetse naam en vormgeving kwam op mij nationalistisch over en schrok mij in eerste instantie een beetje af, maar het is zeer zinvol om op deze manier informatie over verzetsmensen samen te voegen.

Olaf Janssen
Wikimedia-coördinator bij de Koninklijke Bibliotheek

Het Neerlandsch Verzetsmonument is een van de meest uitgebreide online bronnen over Nederlandse verzetsstrijders die meer aandacht verdient dan het tot nu toe krijgt. Ik wil met name het project Ondergrondse Pers 1940-1945 aanbevelen, een groeiende en gedegen verzameling genealogische profielen van verzetsmensen rondom de illegale nieuwsvoorziening op papier. Ik hoop dat deze informatie ook zijn weg naar Wikipedia weet te vinden!

Cees Biezeveld
(mede)oprichter, oud-secretaris, oud-directeur,
Stichting Nationaal Monument Kamp Amersfoort
(een instrument van Sicherheits Dienst-terreur 1941-1945

Na kennis te hebben genomen van het werk van de Stichting Neerlandsch Verzetsmonument vroeg ik mij eerst af: “ Is dit nog wel nodig? Er is toch al zoveel gedaan? “.

Vanuit eigen ervaring is mij zo vaak gebleken dat mensen en daden, juist van hen die ook in tijd van bezetting en onderdrukking met terreur de rug recht hielden en stonden voor de rechtvaardige zaak, zo vaak “vergeten” zijn. Daar tegenover staan personen en handelingen in een zo overmaat aan belangstelling en publiciteit, dat je de indruk krijgt dat de verhoudingen zoek zijn.

Helaas was onder de verzetsplegers een grote verdeeldheid, na de bevrijding in 1945 (en vooral tijdens de zogenaamde Koude Oorlog) leidend tot een situatie die we nu wel noemen: de (interne) oorlog na de oorlog. Een situatie waarin mensen en organisaties elkaar etiketteerden… of ter zijde schoven.

Wie waren trouwens verzetsplegers? Alleen degenen die gewapende strijd voerden? Of ook de helpers? De koeriers die berichten en spullen overbrachten? De werkers aan de illegale maar wel waarheid brengende en moed insprekende pers? De onderduikhelpers in brede zin (van enkele dagen tot jaren…). De stakers in februari 1941, in 1943, de spoorwegstaking in 1944? De gijzelaars in tal van groepen? En hoe merken we de geroofde mannen aan die met het geweer in de rug bij razzia´s werden samengedreven en afgevoerd om in Duitse locaties als dwangarbeider afgebeuld te worden, met slechte voeding, slechte huisvesting en geregelde geallieerde bommenregen als toegift? Wie heeft hen ooit geregistreerd?

Het opnemen van alle namen in één algemeen (digitaal) Neerlandsch Verzetsmonument van hen die zich hoe dan tegen bezetting, onrecht en onderdrukking verklaarden en handelingen deden die rechtstreeks daarmee in verband stonden, lijkt mij een bijna onmogelijke taak. Een taak die ook op details discussie kan oproepen (wie wel, wie niet, welke grenzen nemen we in acht).

Toch ben ik van mening dat er tenminste een poging toe moet worden ondernomen, desnoods met vallen en opstaan. Nog is het niet te laat, er komt nog steeds nieuwe informatie boven, nog is er de tweede en derde generatie die informatie of documentatie aan kan reiken.

Veel is er gedaan in stilte, zonder zich op de borst te kloppen nadien. Veel is er ook in stilte geleden onder de gevolgen van bezettingsterreur, kwade machten die heersten, de daden van meelopers en de velen die maar zwegen omdat dat makkelijker was.

Een monument met namen, zonder onderscheid van maatschappelijke herkomst, rang of functie, zonder enig ander onderscheid, waarom zouden we dat niet willen?

Ik beveel het werk van deze stichting met overtuiging bij een ieder aan!

mr. drs. G.J. Wolffensperger
oud fractievoorzitter D66 in de Tweede Kamer
oud voorzitter Raad van Bestuur Nederlandse Publieke Omroep
thans werkzaam als auteursrechtjurist, voorzitter van Pictoright (auteursrecht visuele makers)

De historie van het verzet in de Tweede Wereldoorlog is in vele bronnen en archieven opgeslagen.

Het Neerlandsch Verzetsmonument voegt daar een wezenlijk element aan toe, namelijk de mogelijkheid om vanuit één centrale toegangspoort de informatie over Nederlandse verzetsstrijders te vinden en te raadplegen.
Daarmee wordt een belangrijke bijdrage geleverd aan de bekendheid èn de erkenning van hen die in de Tweede Wereldoorlog tegen de bezetter streden.

Paul van Tongeren
Ik heb een internationaal netwerk van vredesorganisaties opgericht en heb boek over mijn tante, Jacoba van Tongeren, geschreven. Zij had een grote, Amsterdamse verzetsgroep geleid, Groep 2000

Ik vind het belangrijk dat er een digitaal ‘Verzetsmonument’ is waarbij iedereen kan zien wie in het verzet heeft gezeten en wat hij/zij heeft gedaan dankzij de legio aan bronverwijzingen. Bovendien biedt het monument de gelegenheid nabestaanden hun eigen verhaal te vertellen.

Daarnaast zijn er talloze genealogische onderzoeksprojecten waarbij personen zoveel mogelijk van een portret en een korte biografie worden voorzien.

De Stichting Neerlandsch Verzetsmonument bewijst eer aan de individuen, maar ook aan het collectief: het verzet van weleer.

Zo’n monument bestond niet, maar nu wel!